It is begûn toen een groepke fan 5 à 6 puberende jongens, fan ongefear 12, 13 of 14 jier,
krekt nei de heechere skoalle gongen.
D'r waard yn dy tiid nog in soat 'boarte', mar dan wol mei grutte jongens boartersguod.
Yn goed oerlis waard d'r beslùten in feestje te organisearjen yn in âlde roene silo  
wèr't de pieken fan de boer nog yn rûn hienen.  
It feestje wie bestemd foar de freonen en bekenden.
Dat feestje wie sa geslaagd, dat we beslûten dat nogris te dwan.  Fan it iene kaam it oare...
De groep freonen en bekenden waard steeds grutter.







De pikesilo waard te lyts.
Yn it Beetster Skûlhoal, in jeugdhonk yn it doarp, leerden we mear minsken kennen.
Nei de tiid gongen we nei Café de Hoek yn it doarp foar in pilske en eventueel in snackje.
Toen we in jier as 20 wienen hienen we toch wèr behoefte oan in eigen plakje.
Dèr koenen we dan moai ús eigen musyk wèr draaie en it bier wie fansels in stik goedkeaper!
In aantal mannen naam it foartouw om 'n eigen hok op tsjillen te keapjen; in echte SRV wein!
De SRV-wein waard tot 'Boekebus' doopt.
Boeke is in fryske ferbastering fan it wurd maat of freon,
dus de namme Boekebus wie precies goed.
De bus waard ferbouwt. Hy seag der op sich nog knap ùt.
De kuolling en de kachel (mei thermostaat) sieten der nog yn.
Mar natuurlijk net geskikt om lekker te sitten.
Dus slope en wèr opbouwe. De foto's steane hjir ûnder.




















Yntusken, al hiel wat jierren fjirder, hâlde wy as boekebusmaten nog steeds contact,
mei de Boekebus as útfalsbasis.
Allegear wol wat âlder en 'n aantal ek in stikje wiizer.
Guonnen wenje en wurkje yn de buurt, en oaren wenje en/of wurkje wat fjirder fan 't âlde stee.